środa, 21 grudnia 2016

(232) Pies

     Przyszłość podchodzi do mnie jak pies. Trąca mnie nosem, łasi się do kolan. Poklepuję go raz po raz po łbie, a on patrzy na mnie brązowymi oczami. Rzuć mi ten kij, proszę. Rzuć go, a pobiegnę z jęzorem na wierzchu. Nie bój się, może być trochę krzywo, możesz nawet rzucić w krzaki. Ja pobiegnę i znajdę. I przyniosę ci do stóp. Odkryję ścieżki, to nieuniknione. Nie każ mi  łazić przy nodze. Puść mnie. I biegnij za mną. No nie bój się, nie ucieknę. Będę dwa kroki do przodu, tuż przed tobą, nawet jak zniknę ci na moment z oczu, to będę.

     Dziś usłyszałam, że przyszłość już mnie zna. Że czeka na mnie, na to co zrobię. Ona już wie. Wie, co umiem i za czym mam biec. Ja chyba też już to widzę, wyszło zza zakrętu. Trzymam się sama w objęciach i ryzach, także papieru, postaram się nie puścić i nie rozsypać. Ale jeszcze ukrywam się sama przed sobą, wstydzę się prawd o sobie, bo przeczuwam, że jeśli je zobaczę nagie, poczuję się jeszcze gorzej, bo ich nie akceptuję. Pokochać siebie jest tak trudno. 

***

     Nie uwierzycie, ja też nie mogę, zaskoczyłam w tej chwili sama siebie. Ale kiedyś przecież miałam psa, czarnego jak smoła mieszańca po dobermanie i wyżlicy. Miał na imię... Future.



13 komentarzy:

  1. Przeczytałam, obejrzałam. Poruszona struna w moim wnętrzu ma wysoką amplitudę. teoretycznie też już wiem, w praktyce się nadal chowam. dziękuję za ten wpis.
    b.

    OdpowiedzUsuń
  2. Tak trzymac, to jest prawidlowy kurs!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Niech złote Twe ryby towarzyszą mi w tym rejsie. No i nie wyobrażam sobie rejsu bez braci Plankton przyssanych do dzioba.

      Usuń
  3. Rzucaj tym kijkiem! Rzucaj śmiało!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mówię Ci, Bebe, jak rzucę, to wszystkim gumka w majtasach pęknie.

      Usuń
  4. Życzę Ci w takim razie, by przyszłość jednak okazała się bardziej wyrozumiała i cierpliwa, a lubienie siebie, to warunek konieczny, by czuć się wysmienicie. Wtedy nech ta gumka pęka, a co!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Już prawie mi się udaje, Margarithes! Już, już, prawie prawie, słyszę jak ta gumka trzeszczy.
      Całusy świąteczne!

      Usuń
  5. Biegnij za nią. Odkrywaj ścieżki.
    Pięty starte i nie można się więcej cofać.
    Otóż to.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czuję, że chcę od dawna, od niedawna mogę. A pięty bolą, fakt. Pora włożyć obuwie zamienne.

      Usuń

Jeśli się jeszcze wahasz, wiedz, że każdy komentarz cieszy autorkę i dodaje jej 1cm w biuście.
Dziękuję :)